نایین در استان اصفهان قرار دارد و یکی از مناطقی است که دارای فرش های بسیار ظریف و ریزبافت است. البته  قبل از قالیبافی مردم این شهر با استفاده از پشم های بسیار لطیف شتر، عبا میبافتند که به مرور زمان جای خود را به قالیبافی داد و بافت عبا دیگر از رواج افتاد.اوایل قالیبافی در نایین رونق چندانی نداشت تا اینکه فردی به نام میرزا جلال پیرزاد که معلم یک مدرسه بود تصمیم گرفت بسیاری از دانش آموزانی که قادر به ادامه تحصیل به دلیل شرایط خانواده و اقتصاد نیستند با این هنر اصیل ایرانی آشنا شوند و در همین راستا به کار در همین زمینه بپردازند. این معلم مدرسه در حدود سال 1300 با دو تن از افرادی که در خصوص فرش بافی و اصول آن تبحر داشتند کلاس آموزشی برگزار کرد و تمام مخارج را خود به عهده گرفت. او شخصی دلسوز و با فراستی بود که تاثیر بسزایی در تاریخ قالی نایین گذاشت، همچنین بسیاری از دختران جوان هم بخاطر علاقه ی فراوانشان ،به بافت فرش نایین پرداختند و بدین منظور اولین کارگاه قالیبافی در نایین گشایش یافت.
در آغاز به علت عدم استفاده از طرح های اختصاصی از نقشه های اصفهان و دیگر مناطق بهره میگرفتند که با گذشت زمان بسیاری از طراحان سرشناس مانند برادران حبیبیان با الهام از طبیعت کویری و خشک نایین و همینطور معماری و بناهای تاریخی و قدیمی مبادرت به طراحی و خلق نقشه های بینظیر پرداختند.
خانواده حبیبیان به دلیل شهرت فراوانی که در این زمینه کسب کرده بودند بسیاری از فرش های ابریشم مرغوب و با کیفیت تولید شده از کارگاه حبیبیان با برند حبیبیان – نایین به بازارهای داخلی و خارجی صادر و به فروش میرسید. لازم به ذکر است که قالی نایین ریزبافت ترین فرش ایران در گذشته به شمار می آمد و در دنیا بسیار طرفدار داشت.