Skip to Content

آرشیو

مشکلات صنعت فرش در اسد آباد

روزگاری نه چندان دور در کوچه های تنگ و باریک شهر و روستا، صدای موسیقی قلاب ها و دفه زنی همراه با شور زنان و دختران نشسته بر دار قالی روح و جان هر رهگذری را جلا می داد. اما امروزه تار و پود این هنر بی نظیر در سایه بی توجهی و بی مهری رو به پوسیدگی می رود، دیگر از آن ستونهای عمودی برآمده از بام خانه های روستایی که نشان برپا بودن دار قالی بود، خبری نیست و کمتر کسی به سبک و نقشه ماهی درهم ، ملحمدره و تاجی آباد هنرآفرینی می کند.
آنهایی که پایبند به این هنر اصیل مانده اند در حدود 2 هزار بافنده اند دل آزرده و رنجور با هزاران حرف نگفته … و از سویی جوانان، قالی بافی را عیب و عار می دانند.
راضیه 40 سال از زندگی 50 ساله اش را با قالیبافی در اتاقهای نمور و نسار گذرانده و زندگی برای او بدون دار قالی و نوای قلاب و دفه معنی ندارد.
او می گوید بافندگی را از مادرش آموخته و این هنر از مادر به دختر می رسد اما امروز دختران با دیدن مادران خود را که با مشکلات و بیماری های فراوان مانند پا درد و کمردرد دست و پنجه نرم می کنند، دیگر تمایلی برای ادامه دادن راه مادرانشان ندارند.
به گفته راضیه قالی بافی مانند گذشته دغدغه اصلی و شغل اساسی خانوارهای نیازمند در نقاط شهری و روستایی نیست و بیشتر جوانان شغل قالیبافی را تحقیر شخصیتی می پندارند و برایشان عیب و عار است.
**قالی بافی به صرفه نیست
گل خندان از هفت سالگی به همراه خواهرانش قالی بافته و امروز نیز در منزل شوهر، دار قالی اش برپاست. او می گوید: در حال حاضر خامه گران است و فرش ارزان و به این دلیل بافت فرش به صرفه نیست چون سودی ندارد و اغلب بافندگانی که می شناسم دارهای قالی را در کنج انبارها رها کرده …

منبع:خبرگزاری تی نیوز

ادامه مطلب

تاروپود فرش ایرانی

هنوز هم رنگ گلیم‌های ایرانی چشم خارجیان را می‌نوازد و به روح آنها هنر اندیشه را با آمیزه‌ای از خلاقیت تزریق می‌کند؛ نقش‌های هنرمند فرانسوی از تارو پودهای ایرانی گویای این مدعاست، در این همه بافته حکایت‌ها هر کدام شنیدنی است در یکی طرح ها از دل سیاهی بیرون می‌زنند و در یکی دیگر از دل سفیدی جان می‌گیرند و در این میان به قدری رنگ‌ها جان دارند که گویی بافنده آن‌ها را روح بخشیده و بر دار بافته است.

به گزارش خبرنگار ایسنا، نمایشگاه آثار تاپستری “کاترین میسان” عصر روز ۱۴ آذر در موزه هنرهای معاصر اصفهان با حضور هنرمندان افتتاح شد. 

تاپستری، هنر چیده‌مان و تلفیقی هنرمندانه از بافت، گرافیک، نقاشی و آیینه کاری است که در تار و پود آن علاوه بر پشم و نخ موادی دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کاترین میسان در نشست تخصصی آثار خود اظهار کرد: پیشینه آشنایی من با هنر تاپستری از کودکی آغاز می‌شود که روی فرش های ایرانی راه می‌رفتم و تابلوهای تاپستری از هنرمند مصری در خانه داشتیم.

این هنرمند فرانسوی با اشاره به اینکه دوره تحصیل خوبی نداشته اما همیشه به ادبیات و هنر جذب می‌شده است، ادامه داد: وقتی پدرم فوت کرد انگار از خواب بیدار شده بودم به نظرم هیچ کار مفیدی انجام نداده بودم که پدرم به من افتخار کند پس به سمت وسایلی مثل پشم و رنگ که برایم جذاب بود رفتم و ابتدا کارم را با قاب‌های کوچک آغاز کردم و بعد روی دارهایی شبیه دارهای قالی که در ایران وجود دارد ادامه دادم.

وی افزود: تاپستری ابتدا با رنگ شروع می‌شود ولی بعد هیجان کار به من منتقل می‌شود و من به صورت ذهنی نقش‌ها را می‌بافم و در مواقعی از مروارید و دکمه و امثال آن در آثارم استفاده می‌کنم، برای من بسیار سخت است که تجربیاتم را در قالب کلمات بیان کنم چرا که کارهایم کاملا احساسی است و در کلمات نمی‌گنجد.

اصغر جوانی، استاد دانشگاه هنر اصفهان در گفت و گو با خبرنگار ایسنا با اشاره به آثار کاترین میسان اظهار کرد: آثار میسان دارای دو بخش است؛ بخش تکنیکی که به لحاظ تکنیک‌های بافت و مواد و مصالح بافت و روش و فرایند آن بررسی می‌شود که بیشتر شبیه به فرش و گلیم‌های ایرانی است.

وی ادامه داد: بخشی از آثار به لحاظ فرمالیستی یعنی سازماندهی رنگ و فرم است که این بخش از سه منبع الهام می‌گیرد؛ حوزه اول فرش‌ها و گلیم های ایرانی و شرقی است، مولفه دوم آثار هنری بعضی از هنرمندان قرن بیستم است مثل شاگال و امثال آن و مولفه سوم که آثار او را به وجود آورده است خاطرات دوران کودکی است.

جوانی افزود: آن چیزی که در آثار خانم میسان بسیار اهمیت دارد این است که مدرسه آکادمیک هنر نرفته، ولی آموزش‌های غیر آکادمیک رفته است و تسلط بسیار خوبی بر روی دستور زبان فرم و رنگ دارد.

به گزارش ایسنا، نمایشگاه حکایت بافته‌ها اثر کاترین میسان از ۱۴ آذر تا ۱۴ دی در گالری یک موزه هنرهای معاصر اصفهان میزبان هنر دوستان خواهد بود.

منبع:خبرگزاری ایسنا

ادامه مطلب

شکل گرفتن تارو پود فرش با دستان یک مرد

به فرش‌های رفو شده که نگاه می‌کنی، انگار قدر دستان استاد رفوکار را بیشتر می‌دانی و مطمئن می‌شوی این هنر دستان اوست که به تار و پود فرش جان دوباره می‌دهد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه خراسان جنوبی، قدم در کارگاه رفوگری فرش که می‌گذاری بوی نم و نبود نور کافی جلوه زیبای فرش دستباف را از تو می‌گیرد، چشمانت به گوشه‌ای از فرش می‌افتد که آسیب‌دیده، انتظار را در فرش دستباف می‌بینی که می‌خواهد دوباره جان بگیرد و با طرح زیبایش رخ بنماید.

محمد عظیم چاجی یکی از پیشکسوتان مرمت و رفوی فرش در خراسان جنوبی است که با 35 سال سابقه فعالیت این هنر را از پدرش به یادگار گرفته است، می‌گوید: براساس علاقه‌ای که به این کار داشتم و تشویق پدرم وارد این حرفه شدم.

در کارگاهش تخته فرش‌های کهنه اما ارزشمند قرار گرفته که نیاز به دستان معجزه‌گری دارد تا مانند گذشته بدرخشند.

این پیشکسوت مرمت و رفوی فرش معتقد است که سال‌های گذشته نسبت به این حرفه بی‌مهری شده و بسیاری از هنرمندانش به فراموشی سپرده شده‌اند.

چاچی می‌گوید: ابتدا در رشته طراحی 2-3 سال کار می‌کردم بعد وارد کار فرش شدم و مرمت و طراحی را با هم انجام دادم.

این مرمت کار نمونه می‌افزاید: در طول روز بیش از هشت ساعت کار می‌کنم، از نظر درآمد راضی نیستم و درآمدم از این کار نیز کفاف هزینه‌های زندگی را نمی‌دهد.

چاجی ادامه می‌دهد: بچه‌های خودم مدتی این حرفه را دنبال کردند، اما آن را به عنوان شغل انتخاب نکرده و وارد کار آزاد شدند.

در حالیکه با انبر سوزن را در تارو پود فرش پهن شده پیش رویش می‌فشارد، می‌گوید: در کار رفو فرش اگر رنگ پیدا شد می‌خرم، والا درصورت نیاز کار، رنگ نخ رو خودم انجام می‌دهم.

از خاطراتش که می‌پرسی، می‌گوید: اولین فرشی که درست کردم صاحبش خیلی راضی بود، چرا که ساعت‌ها زحمت کشیدم تا تمیز کار کنم و به خاطر دستمزدی که گرفتم خیلی خوشال شدم.

چاجی از روزهای اول کارش در کارگاه کوچک رفوگری برایمان تعریف می‌کند و می‌گوید: به جوانان توصیه می‌کنم، تنها به دنبال شغل دولتی نباشند و با پشتکار و استعدادی که دارند، کار آزاد را نیز دنبال کنند.

این پیشکسوت مرمت و رفوی فرش از کارش درخصوص مرمت فرش، می‌افزاید: اغلب بافندگان رج‌ها را به یک موازات نمی‌بافند، لذا پس از اتمام بافت برای متناسب کردن طول و عرض فرش، چین‌کشی انجام می‌گیرد به گونه‌ای که فرش را روی تخته با چند میخ وصل می‌کنیم و سپس با اهرمی که در کنار تخته قرار دارد فرش را از چهار گوشه می‌کشیم.

چاجی در خصوص کار طراحی فرش می‌افزاید: در گذشته که کاغذ طراحی نبود، کار طراحی بر روی پارچه انجام می شد که نقش “سعدی” با قدمت 150 ساله قدیمی ترین طراحی بر روی پارچه است.

این پیشکسوت مرمت و رفوی فرش می‌گوید: طرح‌های خشتی، بوته جقه، ریزماهی، لچک ترنج و نائین بیشترین طرح‌هایی است که در استان داریم.

منبع:خبرگزاری ایسنا

ادامه مطلب